Δέσποινα, Σάμψων on EmailΔέσποινα, Σάμψων on FacebookΔέσποινα, Σάμψων on Linkedin
Δέσποινα, Σάμψων
Βρίσκομαι στον περιοδικό τύπο από το 1991 όταν οι σημερινοί μου συνεργάτες πήγαιναν σχολείο. Max magazine, Voyager και Elle γέμισαν για 20 χρόνια το βιογραφικό μου πριν στραφώ στην ελεύθερη αγορά των ηλεκτρονικών μέσων και των ειδικών εκδόσεων απολαμβάνοντας το προνόμιο να ανοιγοκλείνω την πόρτα.
Κατηγορία:

08/04/2017
  • Πάντα είναι βράδυ Κυριακής όταν τελειώνει η πλάκα.

    Ακριβώς η ώρα που κάποιος ακριβοπληρωμένος μετακλητός υπάλληλος είναι determined να σου αποδείξει ότι οι πιστοποιήσεις γνώσης της αγγλικής γλώσσας είναι αστικά σκουπίδια (ώχου!) και οποιαδήποτε βαθιά γνώση εμπόδιο στην ένταξη σε ένα ασφαλές μισθολόγιο.

    Είμαι σίγουρη ότι όσο οι άνθρωποι χωρίζονται σε αυτούς που είναι ν/τ/έ/τ/ε/ρ/μ/ά/ι/ν/τ και νοιάζονται μόνο για το κουρκούτι στον μπακαλιάρο τους και στους υπόλοιπους που είναι determined να προχωρήσουν πέρα από την σκορδαλιά της γειτονιάς τους, το slay me θα μιλάει τη δική του γλώσσα και θα προκαλεί πάντα ερωτηματικά αλλά και νουθεσίες: “Γιατί slay me?”, “θα σου πω εγώ τι θα κάνεις”, “κοίτα τι γίνεται με τα ντίτζιταλ…».

    Στο παγκάκι που κάθομαι στο Σεν Μόριτζ τα ακούω όλα αυτά. Δίπλα μου φαίνεται σκαλισμένο το σύμβολο του τουριστικού οργανισμού του διάσημου αλπικού θερέτρου: ένας ολοστρόγγυλος λαμπερός ήλιος που συμβολίζει τις 322 ηλιόλουστες μέρες της περιοχής. Εδώ φτάνεις μόνο αν είσαι determined να πάρεις τη ζωή σου αλλιώς.

    Δεν ήμουν γεννημένη για τολμηρές αλλαγές αλλά ευτυχώς υπήρχαν οχήματα ζωής που με έφτασαν εδώ. Pick of the best, λέω εγώ. Πάντα μπορούμε καλύτερα.

    comments